Brussel

Bestemming #27 – Dus…. Brussel! Ik ben weer alleen trouwens, mijn pa is na 7 dagen meereizen weer veilig thuis. Brussel is eigenlijk best wel leuk, zodra je voorbij de shock bent die je oploopt als je vanuit de trein Brussel binnen komt (schrikbarend). Het is ook de eerste stad die ik ben tegengekomen waar het treinstation letterlijk midden in het centrum zit (Bruxelles-Central), het is bijvoorbeeld nog geen 5 minuten lopen naar Manneke Pis! Verder ruikt het ongelooflijk lekker in Brussel, er is overal goedkoop eten. Een van de restaurantjes wist mij naar binnen te lokken met ‘vraag aan de klanten hoe goed het eten is, en drinken krijg je gratis’. Uiteindelijk kreeg ik meer dan dat! Ik heb gratis brood én een gratis toetje erbij gekregen, dus kregen ze een behoorlijk beetje extra bij het afrekenen (tenminste, in Nederlandse termen is dat een behoorlijk beetje). Ik ben niet buiten het centrum van Brussel geweest, dus daar kan ik weinig over zeggen… Trouwens, sommigen hebben gisteren misschien gehoord dat terwijl ik in Brussel was, ik live op de radio te horen was! DJ Domien Verschuuren (‪#‎3FM‬) en ik hebben ongeveer 4 minuutjes gekletst over mijn reis, geregeld door mijn vriendin (bedankt…!). Het is mogelijk om het terug te luisteren, het interview is in het Nederlands. Gedurende het interview (ik hoop niet dat het merkbaar was) kwam ik erachter dat mijn ‪#‎Flixbus‬ een vertraging had van maar liefst 3 uur… dat zou betekenen dat ik pas om 05:20 zou vertrekken in plaats van 02:20 en dat ik kon fluiten naar mijn Ferry naar Dublin. Vlak na het interview vond ik gelukkig een alternatief in de naam van ‘‪#‎Ouibus‬’, helaas ietsje duurder. Dus nu zou ik ineens al vertrekken om 23:20 en om 6 uur ’s ochtends al aankomen in Londen. Echter liep ook dat weer helemaal anders. We hebben in totaal 4 uur gewacht buiten het station van Brussel-Zuid (buiten!) op de Ouibus, die niet op kwam dagen! Gelukkig na een tijdje wist een andere passagier ons te vertellen dat er problemen waren in Amsterdam en dat de bus net precies vertrokken was. Dus díé bus had óók een vertraging van 3 uur. Gelukkig had ik gezelschap van 3 dames: 2 uit Mexico en 1 uit Rusland. De tijd vloog voorbij terwijl wij wat afkletsten. Zelfs de daklozen kwamen op een gegeven moment niet meer bij ons omdat we er zo gefrustreerd en chagrijnig uitzagen. Om precies 02:20 kwam de Ouibus er aan rijden (ja, precies de tijd waarop ik oorspronkelijk ook zou vertrekken), en vrij snel voelde ik medelijden met de buschauffeur. Het bleek dat de oorspronkelijke chauffeur de bus niet meer kon rijden door onbekende oorzaken, dus hij was uit zijn bed gelicht en moest z.s.m. naar Amsterdam komen om de bus te rijden. Hij was heel erg bezorgd en zorgzaam voor alle passagiers die nog andere verbindingen in Londen hadden, en hij probeerde er het beste van te maken. Na wat moeilijkheden wist hij ons het laatste plekje te geven op de trein naar Londen van 05:29, maar door andere domme passagiers die hun papieren niet in orde hadden om Engeland binnen te komen, hebben we die trein niet gehaald (en natuurlijk, we zaten al krap in de tijd). Dus klaarblijkelijk hebben we de trein van 06:49 genomen, maar ik heb niks gemerkt want ik sliep als een blok. Dit resulteerde uiteindelijk in het feit dat we muurvast stonden in de ochtendspits van Londen, die echt verschrikkelijk is… het is ongelooflijk hoeveel verkeer totaal niet beweegt. Lang verhaal kort: om 09:30 arriveerden we eindelijk bij Victoria Coach Station, wat me nog 3 uur gaf om Londen te verkennen… maar daar vertel ik morgen pas over! Gelukkig hoef ik dit de terugweg niet nog eens te ervaren…. want NS International heeft iets heel bijzonders voor mij geregeld.. (kan iemand raden wat het is)?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.