About me

koennijbroekHi! Ik wil mezelf graag even voorstellen: Koen Nijbroek, een 22 jarige biologisch georiënteerde nerd, werkzaam als een BioInformaticus bij KeyGene in Nederland. Grofweg 5 jaar geleden stapte ik voor het eerst in een trein, een ritje van 2,5 uur met meerdere overstappen. Aangezien ik woonachtig was in het platte land van Nederland, was een trein vinden niet zo ingewikkeld. Echter, een overstap op het eerste InterCity station (Zutphen) – waar ik maar 3 minuten voor had – was behoorlijk zenuwslopend. Na het navragen bij meerdere mensen of ik in de juiste trein was gestapt (elk informatie bordje zei al van wel…), was ik gerustgesteld dat ik het wel zou halen tot mijn bestemming. MAAR – halverwege was er (tenminste dat denk ik) een stroomstoring aangezien alles in de trein uitviel. Gelukkig konden we naar 1 minuut de reis weer voortzetten, en arriveerden we op tijd in Nijmegen. Ik denk dat op dat moment al de charmes van openbaar vervoer voelde. Door volledige vrij te zijn en daarmee de mogelijkheid gebruikte om elk hoekje van Nederland te ontdekken in de daaropvolgende 4 jaren (met mijn gratis OV-Studenten kaart (! Yey studenten-leven)), maakte ik mijn weekenden aardig vol.

Nadat ik elke centimeter van Nederland wel had gezien wilde ik mijn ervaringen vergroten. Wanneer kansen zich voordeden, stapte ik graag in de trein richting België en Duitsland. Ik heb zelfs een keer mijn ouders verrast door kort langs te komen bij hun caravan-plek op een camping in Oostenrijk (Ik heb dit soort dingen wel vaker gedaan binnen/buiten Nederland, maar ik vertel even de leukste). Vertrekken vanaf een heel klein dorpje Eibergen (Nederland) naar een ander klein dorpje Nenzing (Oostenrijk), is zoals Louis van Gaal het zou zeggen: another cook! Gelukkig was mijn reis geweldig; genieten van de luxe van een ICE, het prachtige uitzicht door hele kleine passages in de bergen van Oostenrijk, het kletsen met andere mensen in mijn beste Duits. Ik vond het absoluut geweldig. Arriverend te Nenzing, regende het pijpenstelen… Helaas ging de eerstvolgende bus die in de richting van de camping reed pas over een paar uur zoals een bus-chauffeur mij probeerde uit te leggen, die helaas geen Engels sprak. Echter zou ik niet zomaar de ‘verrassing’ opgeheven, dus liep ik met mijn koffer – en gewapend met een paraplu die ik kreeg van de bus-chauffeur (lief!) – de heuvels op voor een paar kilometer. Ergens tussen twee weilanden stopte er een auto naast mij, en de chauffeuze vroeg ik of ik een lift nodig had. Dus met mijn drijfnatte kleding en koffer zette ze me af bij de voordeur. Na het uitzoeken van waar mijn ouders stonden, wilde ik ze enorm laten schrikken – wat lukte aangezien mijn vader keek alsof die een geest zag ;).

Dus nu is het tijd om nog verder te gaan; Interrail. Aangezien ik trein-reizen enorm leuk vind, en ik liever ga citytrippen met mijn vriendin, heb ik een nogal ambitieus doel: Ik wil ten minste alle officiële hoofdsteden in Europa (de jure) van de 30 Interrail landen bezoeken. Dit is mogelijk, waarmee ik gemiddeld 6 uur vrije tijd heb in elke stad. Gewend zijn aan de relatief luxe treinen in Nederland, wordt mijn ervaring behoorlijk verbreed in vergelijking met bijvoorbeeld worden afgezet in de ‘middle of no-where’ in Turkije – waar ik de reis moet voorzetten met een vervangende bus (Boekarest – Istanboel). Dus de komende maand houd ik een digitale blog bij waar al mijn ervaringen in mijn 1-maand durende reis door Europa worden gedeeld, ik hoop dat je het leuk vindt.

Koen